طراحی چیدمان بلندگوها در سالن

نحوه طراحی چیدمان بلندگوها در سالن

طراحی چیدمان بلندگوها در سالن

تعیین مکان بلندگوها:

تعیین مکان بلندگو در مکان های مختلف کاری بسیار مشکل است. این مشکل در سالن های همایش سخت تر می گردد. دلیل آن این است که طراحی آکوستیکی در تعیین انتخاب نوع بلندگوها و قرارگیری آنها تاثیر دارد.
اصولا چهار روش مکان یابی در سیستم تقویت الکترونیکی صدا وجود دارد. مرکزی، دوطرفه، پراکنده و سقفی.

مرکزی:
در این نوع جایگزینی، در واقع یک دسته از بلندگوها در نزدیکی یا بالای منبع صدا در سقف قرار گرفته و به دلیل نزدیکی به منبع احساس واقعی تری از یک صدای تقویت شده را ایجاد می کند. این سیستم به سیستم رده بالا مشهور است زیرا باید صدای قوی تری پخش نماید. در سیستم مرکزی باید دقت داشت که بلندگوهایی که تولید امواج با فرکانس بالا می نمایند کلیه شنودگان را تحت پوشش قرار دهند. در غیر این صورت فرکانس های بالا که میل به حرکت مستقیم دارند تنها بخشی از قسمت حضار را پوشش میدهد.

 

 

دوطرفه:

هنگامی که دو یا چند دسته از بلندگوها در موقعیت سمت چپ و راست سن قرار بگیرند به آن سیستم دوطرفه گویند. در این روش بلندگوها باید با یک زاویه ۲۰-۵ درجه به سمت پایین قرار گرفته و ارتفاع تقریبی آنها از زمین بالای ۲٫۵ متر باشد.

پراکنده:

در این روش بلندگوها به صورت یکنواخت در اطراف تالار قرار می گیرند. حداکثر فاصله میان دو بلندگو در این سیستم نباید بیشتر از ۱۰ الی ۱۵ متر باشد. از روش پراکنده در موارد زیر استفاده میشود:

– هنگامی که ارتفاع سالن برای استفاده از سیستم مرکزی کم باشد.

– هنگامی که برخی شنوندگان در مسیر مستقیم صدا قرار نگیرند.

– هنگامی که Noise  سالن زیاد باشد.

سقفی:

از این روش برای مکان هایی استفاده میشود که حداکثر ارتفاع سالن ۶ متر باشد. این نوع چیدمان برای اتاق های کنفرانس و دفاتر و یا راهروها استفاده میشود.